Gaur egungo enpresa jabeen aitak sortu zuen Mainegra SA 1985ean. Familiako enpresa txiki bat da, eta Mendabian dago, Ebro ibaiaren ezkerraldean, Logroñotik hogei kilometrora eta Lizarratik hogeita hamar kilometrora. Cava sor-markari dagokio (1991ko azaroaren 14ko Ministerio Aginduaren arabera), eta Ebro ibarrean barrena hedatzen da, iparretik ipar-ekialdera zeharkatzen baitu ibaiak Espainia. 1982. urteaz geroztik dihardute beren cava lantzen Suberviola anaiek; enologoak dira ia guztiak, mahastizaintza-ardogintzan aritutako familia tradiziokoak izaki. Zailtasunak izan zituzten mahats zuria merkaturatzeko, eta horrek akuilaturik hasi ziren batik bat, baina ez ez zuten merkaturatu 1985era arte. Eta orduan eman zuten izena CR Espumosos ardo apardunen sor-markan ere, zeinak Vilafranca del Penedesen baitu egoitza. 1991. urteaz geroztik, eta EEE Europako Ekonomia Erkidegoak hala galdeginda, sor-marka jakin bihurtu zen Cava eskualdea, eta ekoizpen eremu horretan sartu ziren une hartan han enpresak izena emanda zituzten autonomia erkideetako hainbat udalerri. Horrexegatik izan ginen gu izena ematen lehenak, eta guri esker sartu zen Nafarroa Cava sor-markakoen alorrean. Viura eta chardonnay mahats barietateak baliatuta, hainbat cava mota merkaturatu zituzten: erdilehorra, brut, estra brut (zuria eta gorria) eta brut nature 1970. urteaz geroztik, mahatsa lantzeko modu bat da Cava metodoa, ardo oinarria champenoise metodoaz hartzituta.
Ardo oinarria lortzea da cava lantzeko lehenbiziko urratsa. Ardo oinarria lortzeko, ardoak dastatu egiten dituzte enologoek, eta nahasketa doi bat proposatzen dute, proportziorik egokienekoa, cava lantzeko onuragarriena. Behin ardo oinarria prestatuta —%10,5 bolumenekoa, gutxi gorabehera—, legamien eta azukreen nahasketa bat eransten diote, botilaratutakoan haren barruan hartzitu dadin berriro. Tiraje deritzo jarduera horri. Behin botilak beteta, modu hermetikoan estaltzen dituzte, koroa itxurako tapoi batzuen bidez, eta, gutxienez, bederatzi hilabetean uzten dituzte pausatzen lurpeko upategi batean, errima klasikoak eratuta. Legamiek hartzitu egingo dute azukrea botila barruan, eta karbono gasa eta beste hainbat aroma substantzia sortuko dituzte, eta horiek emango diote buketa cavari. Behar beste denbora igaro eta gero —gutxienez, bederatzi hilabete, eta, gehienez, upategiak erabakitakoa—, botilak gyropalet izeneko tramankuluan jartzen dituzte; hark jirabiraka ibilaraziko ditu, harik eta muturra beheraka izaten duten arte eta hondarrak (hartzidurako soberakinak) leporaino jaisten zaizkien arte. Orduan, hondarrak deuseztu egingo dituzte, lepoa moztuta. Makina-izozgailu baten bidez egiten dute lepo moztea; muturra beheraka dutela (buruz behera) jartzen dituzte botilak makina horretan, eta minutu gutxi barru izoztu egingo zaie lepoa. Hurrengo, zutik jartzen dituzte botilak, eta tapoiak kentzen dizkiete: presioak bultzaraziko die hondarrei kanporantz. Laster batean, espedizio likorea (ardo azukreduna) eransten diete. Jarduera horren bitartez bereizten dituzte cava mota batzuk eta besteak: erdilehorra, brut, estra brut eta brut nature, dagokien azukre edukiaren arabera; erdilehorrak dauka azukrerik gehien, eta brut naturek gutxien —zeinak ez baitauka ia batere azukre hondarrik—. Hori egin eta gero, kortxozko tapoi batez estaltzen dute botila, eta muturrekoa eta kapsula jartzen dizkiote, eta kapsulan jartzen dute marka, Cavaren Kontseilu Arautzailearen ezaugarria; eta, azkenik, aurreko eta atzeko etiketak jartzen dizkiete. Mainegra cavaren hondarrek, batez beste, 24 hilabeteko zahartze prozesua izaten dute; horrek esan nahi du biltegian 115.000 botila cava eduki behar ditugula beti ontzen. Urtean, 50.000 botila cava merkaturatzen ditugu Mainegran; batez ere, brut eta brut nature motakoak. Barne merkaturako izan ohi dira gehienbat: Nafarroarako, Euskal Herrirako, Gaztela eta Leonerako eta Madrilerako.
Bodega eta mahastiak
EUSKAL EDITOREA SL www.euskalherrikoplaza.com - Martin Ugalde Kultur Parkea 20140 Andoain Gipuzkoa